غنای غم
از غم جدا نشو که غنا میدهد به دل
اما چه غم ؟غمی که خدا میدهد به دل
گریان فرشته ای است که در سینه های تنگ
از اشک چشم نشو ونما میدهد به دل
این صبر تلخ نغمه شیرین ماست
با اشک شور خود که شف میدهد به دل
بس خنده ها که ظلم تن و ظلمت دل است
ای زنده باد غم که ضیا میدهد به دل
ای اشک شوق اینه ام پاک کن ولی
رنگ غم مبر که صف میدهد به دل
غم صیغل خداست خدایا ز ما مگیر
این جوهر جلی که جلا میدهد به دل
استاد شهریار
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 15:35 توسط م....
|
تو چه گفتی سهراب؟؟